Pleekrantkalender november 1982

De eerste steen

Je hoeft de krant maar open te slaan:

Ik zag mensen in het oranje gekleed gaan.
Ik zag ze ook langs de deuren lopen met w.c. papieren boodschappen. Op weg naar de Mont-Blanc.
Ik zag ze zondags in de kerk aanhoren dat het allemaal fout gaat. Ik zag ze ’s maandags rustig op de oude voet voortgaan, gevangen als ze zijn in hun eigen gevangen web. Ik zag hen hun leven rigoureus omgooien en uren in de keuken staan omdat het geloof in een gezonde voeding voor een gezond lichaam herwonnen was. Ik zag ze zo de ziekte ontkennen die in dit leven een realiteit is en bij ons lichaam hoort...
Ik zag ze zoeken naar antwoorden op vragen die buiten ons liggen. Rusteloos zag ik ze geloven in, twijfelen aan en zoeken naar theorieën over alles na de dood.
Ook op die manier zag ik mensen verder reiken dan ze kunnen.
Zoals de techniek en de wetenschap voortdurend verder reiken dan we kunnen.
Ik zag mensen geloven in de milde moord en ik zag mensen geloven in de machines die die milde moord noodzakelijk maken...
Ik zag de hulpverlening in de samenleving. Hoe meer hulpverlening, hoe zieker de samenleving.
Ik keek naar de samenleving en zag mijzelf.
Ik zag mijzelf naar een voetbalwedstrijd kijken op televisie.
Ik wist het allemaal precies.
Maar voetballen kan ik niet.


ondubbelzinnig WIJ

help me
want ik ben hulpverlener
help mij hulp vragen
dat is mijn rol niet
maar ik ben het wel
ik vraag het de vrager
en verleen het de verlener