Pleekrantkalender april 1982

Uitgang

Je hoeft de krant maar open te slaan:

Laatst hoorde ik een interview via de radio over de ontdekking van een nieuw soort penicilline die in één klap alle bestaande middelen in de schaduw zet, omdat er (nog) geen immuun kruid tegen gewassen is. Vooruitgang noemen we dat.
Een nieuwe vondst in de strijd tegen alles wat ons leven onaangenaam maakt.
Veel mensen zullen er mee geholpen kunnen worden.
Ik weet het niet.

Zoals alle dingen in het leven een voor- en achterkant hebben, zo zit er ook aan dit stukje vooruitgang eenzelfde stukje achteruitgang. Mijn vaste overtuiging.
Je mag het zo niet noemen.

Maar is het feit dat je steeds meer immuun wordt tegen geneesmiddelen geen teken aan de wand wat zegt dat je steeds zieker wordt? Zegt dat niet iets over de term: ‘genees’middel?

En is het feit dat er weer iets uitgevonden wordt wat je in je ziek zijn helpt eigenlijk niet een nieuwe stap in de richting van de totale vergiftiging?

Je mag het eigenlijk niet zeggen.
Maar we worden op deze weg ‘verdergaand’ op den duur volledig immuun voor elkaar. En alleen een steeds groter gif kan ons helpen aanpassen aan die situatie. Genezen noemen we dat... valium en librium.

Vooruitgang noemen we dat...
Ik noem het anders.


groei

als de mens zich druk maakt om datgene
wat buiten zijn bereik ligt
verschuift hij niet zijn grenzen:
hij verschuift alleen zijn aandacht.