Offers willen brengen is geen idealisme!!!

De idealen in ons land of anders, de idealisten in ons land, krijgen vaak allerlei verwijten naar het hoofd geslingerd. Ze staan niet met beide benen in de wereld, men weet niet waarover men praat, en als het er op aan komt, is men net zo goed een moordenaar als ieder ander.

Wat is een idealist eigenlijk voor iemand?
Een idealist is een mens die in de eerste plaats geen genoegen neemt met de huidige situatie in deze wereld. Met andere woorden: hij weet hoe het er aan toe gaat in deze wereld. Wat er fout is en waarom. Dus hij is op dat punt wel degelijk realist. Maar waarin onderscheidt zich nou een realistisch mens van een idealistisch iemand?

De idealist neemt bewust geen genoegen met de maatschappij zoals die nu reilt en zeilt. Maar tot zover wil de realist hem soms nog wel volgen. Maar de idealist zal ook met zijn daden willen streven naar zijn ideaal. En dat gaat de realist net iets te ver. De idealist gaat net een stap verder door te proberen zijn levenshouding in alles positief in te zetten voor zijn ideaal. Zo zijn er idealisten die geestelijk al veel verder zijn met de verwezenlijking van hun ideaal dan de mogelijkheden (lees: de maatschappijstructuur) hem bieden om dat ook in praktijk te brengen. Dat kan enerzijds een wrijving veroorzaken tussen hem en de huidige structuren, die voor zulke mensen geen ruimte biedt. Anderzijds heeft het tot gevolg dat zulke mensen allerlei verwijten te horen krijgen van de zogenaamde realisten. Nu wil ik deze idealisten niet beschermen, dat hebben ze niet nodig, ze gaan toch wel door. Ik wil wel dergelijke realisten, onder wie ook veel Christenen, de waarheid zeggen. Wanneer een mens geen genoegen neemt met onze huidige maatschappijstructuur op grond van zijn politieke of religieuze overtuiging of levensbeschouwing en daaraan daadwerkelijk verbetering wil aanbrengen, dan is die mens in de praktijk van het leven een voorbeeld voor veel Christenen, die zo zouden moeten zijn, zonder het te zijn. Zij zouden zich moeten schamen zich hierbij neer te leggen. En wanneer degenen die idealisten genoemd worden, daar ook hun, soms zeer grote, offers voor over hebben, zijn het geen idealisten die niet met beide benen op deze wereld staan. Dan zijn het mensen die het belangrijker vinden aan hun verantwoordelijkheid te voldoen dan mee te draaien in een systeem, wat veel gemakkelijker is maar in feite verkeerd is. Dan zijn het rasechte realisten die het echter tot hun taak hebben gesteld die realiteit te veranderen, te verbeteren.

Tot slot nog dit. Zou de Christen in Nederland het niet tot zijn grootste taak moeten rekenen om met zijn benen niet in deze wereld zoals die nu reilt en zeilt te staan? Maar werken aan die nieuwe wereld waar God de Christen voor wil gebruiken?
Natuurlijk is hier veel tegen in te brengen, maar één ding staat vast: Heb uw naaste lief als uzelf. En dat kan niet in een land of wereld waar de grondgedachte van bovenstaand gebod niet is toegepast op de thans heersende structuren.
En dus is er voor de Christen maar één alternatief: Wees idealist.