Normen en waarden

de menselijke norm
is normaal
mensonwaardig
hoeveel is de norm je waard
welke waarde geldt voor jou als norm
het is enorm
waardeloos
normaal
wie ben jij?

1974

o

een mensenleven duurt zeventig jaren
1 jaar ervan heeft 365 dagen
en evenzoveel nachten
zo’n dag heeft 24 uur
en een uur telt 60 minuten
en 1 minuut telt 60 seconden
zestig tellen achtereen
en jij vraagt bezorgd
wat ik morgen ga doen?
moet ik op m’n tellen passen?

1974

o

Waarheid

ik luister naar een stukje muziek. ik vind het fijn
het stoort ook niemand de wereld is klein in m’n kamertje
de leegte wordt onderstreept door orgelmuziek
klassiek stukje lijkt het wel
ik voel me rustig worden
ik kan genieten omdat dit een stukje wereld is dat ik nu kan toelaten.
ik mag er aandacht aan geven.
nu verwacht niemand ook maar iets anders van mij en daarom luister ik naar een stukje muziek.
het is weemoedig orgelspel. een heel simpel thema, maar heel gevoelig en knap uitgewerkt.
het brengt me even tot rust.
het brengt me bij mezelf. de wereld draait door maar even sta ik stil.
ik kom tot de waarheid. over mezelf, mijn wereld, mijn kamer met mijn orgelmuziek.
ik vond het mooi.

noten lezen kan ik niet.
orgelspelen evenmin.
ik weet nauwelijks wat klassiek betekent.
een kamer inrichten, wat is dat?
maar ik vond het mooi.
en knap wat ik in die kamer zag.
mijn waarheid.
hoe ziet de jouwe eruit?

1976

o

De mensen zien mij zo verliezen wanneer ik tot mijn uiterste
grens kom, maar zien niet dat ik zo iedere dag van mijzelf win.
Zo weiger ik deel te nemen aan het spel zonder winnaars.
En jij?

o

barst, zei hij
en hij meende het
dus deed ik het
ik sprong uit m’n vel
de stukken vlogen er vanaf.

zo beantwoordde ik
aan zijn verwachtingen

barst, zei hij
en hij meende het
toen ik dat niet deed
spatte hij uiteen
en de stukken vlogen er vanaf.

zo beantwoordde ik
aan mijn verwachtingen
en hij aan de zijne

als je bouwen wilt
moet je niets laten barsten.

1976

o

Een zekerheidje voor een karwijtje

Wanneer je zo eens in je eigen wereld om
je heen kijkt zie je soms verbluffend scherp
hoe mensen zich haasten zich overal van te
verzekeren.
Twijfel en onzekerheid zijn elementen in ons
leven waar we voortdurend strijd tegen moeten
leveren. Ze halen de fut uit je leven.
Aan rustig ademhalen komen we niet meer toe.
We verzekeren ons van de wieg tot het graf.
We kopen zo ons levensgeluk.
We twijfelen aan onszelf, dus bouwen we op
een ander. Iets anders.
Zo worden dingen gekocht, status verworven
en mensen ingepalmd. Huwelijken worden
contracten, welke recht geven op een bezoek
van de felicitatiedienst.
We leveren onze vrijheid en onze individuele
eigenwaarde maar al te graag in voor de
zekerheden van vandaag; status, aanzien.
We kopen, we vragen, we verwachten en
verlangen zekerheid. Zolang we echter onszelf
niet durven geven omdat we nooit zullen
weten wie we eigenlijk zelf zijn zullen we
ongetwijfeld onzeker zijn en blijven. We
blijven onbereikbaar voor onszelf; des te meer
verwachten we van elkaar. Claimen noemt men dat!

1976

o

open m’n ogen en kom uit bed
ik heb alle ramen open gezet
sta aan het begin van een nieuwe dag
maar hoe ik deze gebruiken mag
is mij een vraag
voor ieder ander een weet
ook deze dag gebruik ik nergens voor
want ik zit op het dode spoor

en als ik jou vandaag dan tegen kom
vind jij mij natuurlijk vreselijk dom
want de zon schijnt en het leven roept
maar ik ben gewoon volledig uitgepoept
voor mij een vraag
voor ieder ander een weet
hoe ik het leven zo snel vergeet
maar dat blijft toch nog even vaag.

1976

o

toen ik mijn pad kwijtraakte
vluchtte ik uit m’n huis
de weg op, de weg af
ik raakte de weg kwijt
mijn huis was weg
ik was weg

1976

o

de school, de kerk, je opvoeding
lopen zo lange jaren
hand in hand
om je te vertellen
wat te doen
wat te laten
hoe te doen
en hoe te haten
je vrouw, de baas en de hypotheek
slaan de handen ineen
voor twintig jaar
om je te vertellen
hoe gelukkig
hoe vreselijk
gelukkig
je kunt zijn
hoe de laatste twintig jaar zullen zijn
weet ik niet
ik kan ’t slechts raden
één ding wil ik je vragen
wil jij mij
vertellen
hand in hand
wie jij bent
en hoe ik moet zijn?

1977