Pleekranten

Achtergrond over het ontstaan en het waarom

Het idee om pleekranten te schrijven werd in het voorjaar van 1975 geboren.
Het toilet is een exclusief moment voor jezelf.
Het aantal zitplaatsen en de afmetingen getuigen daarvan. Je activiteiten eveneens.

Gevoed door de wetenschap dat veel mensen iets te lezen meenemen wanneer ze naar het toilet gaan, ontstond er het idee om er iets te lezen op te hangen. Een korte boodschap, met een diepere achtergrond, wat ironisch of cabaretachtig geschreven.
Kortom, licht verteerbare kost welke, op andere wijze klaargemaakt, best wel zwaar op de maag zou kunnen liggen. Het zou de stoelgang niet bevorderen.
Dat alles, gezien de relatie welke er ligt tussen die boodschap en het toilet onder de titel:
"U met uw boodschap, ik met de mijne."

In eerste instantie uitsluitend bedoeld om op het eigen toilet te hangen.
Zo kon de inhoud ook wat uitdagend zijn, omdat discussie daarna altijd mogelijk is.

Later is deze boodschap met een grotere regelmaat en in een grotere oplage onder de titel "Pleekranten" gaan verschijnen.
Het cabaretachtige is uit de boodschap langzaam maar zeker volledig verdwenen.
De inhoud is dezelfde gebleven.

Ten tijde van de eerste pleekrant was ik stukgelopen op het leven dat mij meer en meer frustreerde.
Overspannen noemt men dat.
Het papier was toen meer dan ooit nodig om van je af te kunnen schrijven.

Heel concreet betekent het overspannen zijn niets anders dan het ontdekken dat de kloof tussen de diepere - of hoger reikende - gedachten over het leven en je dagelijkse bestaan steeds groter wordt en niet meer te overbruggen is.
De aanklachten die daaruit voortkomen, waren zowel noodsignalen die om herkenning vroegen, als boodschappen, waarschuwingen voor ieder mens in zijn eigen leven.

Het grootse, weidse leven zowel als de piepkleine bekrompen leventjes verwonderen mij.
Iedere dag in het grote gebeuren leven kleine mensen hun kleine leven met hun verschrikkelijk belangrijke dagelijkse gebeurtenissen daarin.
Mensen zien reageren, zien ervaren, zien handelen, geloven of verloochenen, boeit mij ieder moment.

Uit die observatie, uit die ervaring kwam iedere maand een pleekrant tevoorschijn.
Er waren dan ook iedere maand veel te veel onderwerpen om over te schrijven.

De pleekrant wilde geen antwoord geven op moeilijkheden of vragen. Dat kan niemand.
Pasklare antwoorden vind je alleen zelf.
De pleekrant wilde echter wel de situatie schilderen, niet altijd in alle facetten, maar vaak juist in dàt licht, dat vergeten dreigt te worden.
En zonder een antwoord te geven, wilde de pleekrant moed geven door te onderstrepen, dat er voor iedere vraag een antwoord is.
Moed geven om naar dat antwoord te zoeken.

Nog weer later kwam de pleekrant tot de ontwikkeling van de "Compleetheidsgedachte".
Daarmee wilde het de vragen van mens, wereld en leven te lijf gaan.
De Compleetheidsgedachte zelf is niets meer dan een raam, waardoor je verder kunt kijken.
Het is zelfs geen norm.
Compleetheidsgedachte gaat uit van de mens als compleet wezen. Met zijn goede en slechte eigenschappen. Het gaat uit van het complete leven. Met zijn goede en verkeerde kanten. Het gaat uit van de complete wereld. Met zijn gezonde en zieke verschijnselen.

Compleetheidsgedachte gaat ervan uit dat 'vraag' en 'antwoord' bij elkaar horen.
'Jij' en 'ik' eveneens. 'Goed' en 'verkeerd' evenzo. Het een en het ander is er.
Het valt niet te ontkennen.
Als er geen 'verkeerd' is, wist je eenvoudig niet dat er 'goede' dingen bestaan.
Het feit dat beide elementen op elkaar inwerken, betekent dat ze bestaan bij de gratie van elkaar.

Deze conclusie geeft zicht op de beperktheid van al datgene wat wij 'goed' noemen.
Hoe 'goed' is dat nog als je weet dat het het 'verkeerde' nodig heeft om 'goed' te zijn?
En hoe 'verkeerd' is het 'verkeerde' nog als je weet dat het slechts bestaat omdat het 'goede' bestaat?

Hier zie je de Compleetheidsgedachte uitstijgen boven ieder normen- en waardenpatroon.
De waarde van onze menselijke waarden wordt erg beperkt door deze gedachte.
Deze Compleetheidsgedachte is mijn venster.
Door dit venster van gedevalueerde waarden en normen krijg ik het - ook verstandelijke - zicht op een sterk gerevalueerde Liefde.

Deze Liefde wordt ervaren in de mildheid, welke optreedt t.a.v. de waardering van normen en waarden en verder in alle vragen en antwoorden van het leven.
Tegelijkertijd zie je die Liefde in de wereld om je heen ontzettend in de tang zitten.
En je ziet er mensen, verlangend naar die Liefde, aan kapot gaan.
Aan de vragen, de antwoorden, normen, waarden en gevoelens.
Het feit dat je dagelijks deze dingen om je heen ziet gebeuren, is de enige reden om met alle middelen, welke je bezit te vertellen van bovenstaande ervaring. Compleetheidsgedachte.

De pleekrant is zo'n middel geweest.